Phobos – Victor Dixen

Phobos was een boek dat ik al heel lang op mijn ereader had staan, maar door verplichte readings op school kwam ik er maar niet aan toe. Nu heb ik hem dan eindelijk toch uit, en vandaag wil ik jullie graag vertellen wat ik ervan vond. Iets met coole grafische details en een heel abrupt einde.

Phobos

Ik bedank uitgeverij Q voor dit recensie exemplaar!

Algemene gegevens
Titel: Phobos
Auteur: Victor Dixen
Uitgeverij: Uitgeverij Q
Aantal pagina’s: 400
Genre: Scifi, Young Adult, Romantiek
Serie: Phobos #1

Het verhaal
Zes meisjes
Zes jongens
Zes minuten om elkaar te leren kennen
De eeuwigheid om van elkaar te houden

Ze dromen ervan geschiedenis te schrijven
Zes jongens en zes meisjes bevinden zich in een ruimteschip op weg naar Mars. Overal aan boord hangen camera’s, elke stap die ze zetten wordt gefilmd. De reis is namelijk ook een datingshow, die wereldwijd wordt uitgezonden. Het is de bedoeling dat ze allemaal hun grote liefde vinden, zodat ze op Mars de eerste menselijke kolonie in de ruimte kunnen beginnen.

Zij droomt ervan verliefd te worden
Léonor is een van de uitverkorenen. Ze is een wees en kan niet wachten haar eenzame leven achter te laten. Als haar droom een nachtmerrie wordt, is er alleen geen weg meer terug.

Mijn mening
Een cool verhaal over een groep jongeren in de ruimte die Mars moeten gaan bevolken, dat leek me wel wat. Ook al wist ik niet goed wat ik van het datinggedeelte moest verwachten, want eerlijk gezegd leek me dat nogal kort door de bocht. Hoe groot is de kans dat iedereen op iemand anders verliefd wordt?

Wat het datinggedeelte betreft, dat vond ik inderdaad iets minder aan het verhaal. Als je zes jongens en zes meisjes hebt is de kans nou eenmaal groot dat daar problemen ontstaan. Wat als twee mensen verliefd worden op dezelfde persoon? Of als er iemand is waar helemaal niemand verliefd op wordt?

Leónor is iemand die niks heeft om voor op aarde te blijven, en daarom is ze enorm blij dat ze geselecteerd is om als één van de zes meisjes Mars te gaan bevolken. In het begin van het verhaal vond ik haar zo ontzettend naïef dat ik eigenlijk een beetje een hekel aan haar begon te krijgen. Gelukkig veranderde ze net op tijd in een personage dat ik wél heel leuk vond.

Het duurde voor mij net iets te lang voordat Leó doorkreeg dat er iets niet pluis was op het ruimteschip, want als lezer weet je vanaf het begin van het verhaal al dat er iets niet klopt. Dit komt omdat je vanuit heel veel personages leest en dus van alles mee krijgt. Je volgt niet alleen het leven op het ruimteschip, maar krijgt ook een kijkje in het leven van de makers, de vicepresident van Amerika en een jongen die de dood van zijn vader wil wreken. Ik vond deze verschillende perspectieven heel erg leuk, want zo kreeg je veel van het verhaal mee. Ik denk dat het verhaal een stuk saaier zou zijn geweest als je alleen in het ruimteschip mee had gekeken.

Ook de verschillende tekeningen in het boek vond ik slim bedacht, want zo kreeg het abstracte begrip van het ruimteschip en de hele procedure op Mars toch wat meer vorm. De tekeningen geven je een goede voorstelling van hoe alles in elkaar zit en hierdoor kom je ook beter in het verhaal.

Misschien een beetje gek, maar sommige aspecten van dit boek deden me erg denken aan de Hongerspelen. Het hele geval met de camera’s, jezelf anders voordoen dan je eigenlijk bent om sponsors voor je te winnen, een regime dat totaal niet spoort, ja. Hoewel Phobos en de Hongerspelen natuurlijk twee totaal andere boeken zijn, had ik soms wel een beetje het idee dat sommige dingen op de Hongerspelen gebaseerd waren.

Een pluspunt van dit boek vond ik dat het heel leerzaam is. Er zijn veel ingewikkelde processen aan de gang, zoals het lanceren van het ruimteschip en het leven in de ruimte, maar je merkt echt dat Victor Dixen alles tot in de puntjes heeft uitgedacht. Alles is op een heldere manier uitgelegd waardoor je niet alleen geniet van het verhaal, maar tegelijkertijd ook nog eens dingen leert over de aarde en de ruimte.

En toen was daar opeens het einde. Super abrupt en eigenlijk net op het moment dat het verhaal écht begint en dat het écht spannend wordt stopt het ineens. Ik vind dat soort eindes heel irritant, want nu wil je natuurlijk weten hoe het verhaal verder gaat! Ik was geen fan van het einde, maar het is natuurlijk wel een enorme cliffhanger en die blijken toch altijd te werken.

Ik vond Phobos een tof verhaal, ook al had ik wel wat puntjes die van mij anders hadden gemogen. Desondanks ben ik heel benieuwd naar het vervolg, want volgens mij gaat het verhaal nu pas écht beginnen. Ik geef Phobos drie sterren.

3 sterren

Phobos is voor €17,50 te koop op bol.com als fysiek exemplaar, en voor €11,99 als ebook.

Koop bij bol.com

Heb jij Phobos gelezen? Wat vond jij ervan? 

3 thoughts on “Phobos – Victor Dixen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s